Jæja, ekki entist ég lengi á nýja staðnum - það var eitthvað umrót í gangi þar og hlutirnir virkuðu ekki sem skyldi þannig að minn umhugsunartími þar rann bara út og ég ákvað að halda mér bara hér - allavega þar til eitthvað enn annað kemur í ljós En... ég er svo sem ekki sú duglegast að blogga þessa dagana og ekki skrifa ég á hverjum degi heldur á síðu heimasætunnar.
    Það sem ber hæst á heimilinu þessa dagana er það að í gærkvöldi fórum við hjónin saman út - í fyrsta skipti síðan heimasætan kom til okkar Amma kom og passaði og við kölluðum þetta að fara á dansiball og þegar heimasætan var búin að fullvissa sig um að við kæmum aftur var ekkert mál hjá henni að við færum út. En við skemmtum okkur konunglega, fengum ljómandi mat, vorum í góðum félagsskap og við m.a.s. dönsuðum heilmikið. Ég hitti skólasystur frá því í gamladaga og fl. fólk sem spjallaði við. Já, bara virkilega gaman
    Nú - annars gengur lífið bara sinn vanagang. Það er rétt rúmur mánuður eftir af skólaönninni og sumarfið handan við hornið Ég er sko mikið farin að hlakka til að vera í um 2ja mánaða fríi og njóta blíðunnar sem ég er viss um að verður nóg af þar sem ég verð :þ
Jæja, þetta er svona það helsta í mjög stuttu máli. Ég á eftir að skoða betur nýja fítusa hér í þessu blogg umhverfi og kanski laga þetta betur til hjá mér meðan ég ákveð hvað ég geri í þessum bloggmálum. Ég er bara með svo margar færslur hér og maður tímir varla að láta þær týnast - svo sem hægt að vista þær einhvernvegin - veit það vel.
    Frúin segir: það er gott að blogga svona öðru hvoru

Svei mér þá - ég er að hugsa um að gera það svona til prufu allavega. Ég er með slóðina: http://www.123.is/heimaspjall/ það er læst en þá er bara um að gera að senda mér línu á kittapals@simnet.is ef þið viljið aðgang.

Ég sé reyndar að hér hefur margt breyst til góða og ég ætti að prófa að fikra mig áfram í því en ég er eiginlega komin með leið á þessu umhverfi. Ég á ennþá hér allar færslurnar mínar sem gott er að vita af - en því ekki að prófa nýtt.

Þið sem hafið lesið og viljið fylgjast með er velkomið að gera það áfram. Ég vona að ég verði duglegri að skrifa þarna þó ég muni setja mesta áherslu á svæði heimasætunnar.

En sjáum hvað setur.

Frúin segir - nýtt útlit og nýtt líf

Ársuppgjör fyrirtækja eru ekki óvenjuleg en einstaklingar gera oft upp sín það ár sem er að líða. Rifja upp hvað gerðist á árinu, hverju var komið í verk, var eitthvað sem hægt er að sjá eftir að hafa gert, hvað skal gera á komandi ári o.fl. í þeim dúr.

Núna þegar árið 2007 er að renna sitt skeið fer ég í hóp þeirra sem halda smá ársuppgjör og líta um öxl til að rifa aðeins upp.

Að sjálfsögðu ber hæst í minni upprifjun ferðalagið mikla til Kína þar sem við hjónin hittum yndislegu dóttur okkar. Við lögðum af stað seinni part des. 2006 og komum heim 4. janúar 2007 og þá var enn einn nýji kaflinn í lífi okkar hafinn. Ferðalagið var ævintýri líkast eins og ég hef nú skrifað um á heimasíðu heimasætunnar en reglulega allt þetta ár hef ég rifjað upp ferðalagið og er ennþá eins og gerst hafi í gær.

Það að eignast barn á þennan hátt er eitthvað sem mér datt ekki í hug að ég ætti eftir að upplifa. En svona er lífið - það sem maður ætlaði sér að gera í dag getur verið orðið annað á morgun (já - ég veit, soldið klisjukennt ... en það er nú bara oft þannig í svona pistla skrifum). Nema hvað ... árið hefur verið stórkostlegt því að ég hef bara ekki upplifað annnað eins tímabil og það að koma með dóttur mína (okkar hjóna - svo ég undanskilji nú ekki minn elskulega eiginmann ) og kynnast henni.

Hún er frábær persónuleiki hún dóttir okkar og því hefur hver dagur með henni verið einstaklega lifandi og margbreytilegur. Vissulega komu erfið tímabil og koma enn en við öðru er ekki að búast. Maður bara tekur á hlutunum og lærir og lærir og lætur hvern dag nægja sína þjáningu.

Ég hóf líka nýjan starfsferil á þessu ári. Ég byrjaði að kenna 1. bekk í skóla hér í grendinni og var það aldeilis gaman. Ég hef nú sagt svona bæði í gamni og alvöru að ég mér finnst að ég hafi lært jafnmikið á þessu annar tímabili og í Kennó þessi þrjú ár sem ég var þar. En þetta er frábær reynsla, reynir ótrúlega mikið á mann en að sama skapi mjög gefandi. Ég hlakka mikið til næstu annar og bara komandi ára í kennslu. Það hefur verið mjög gott að vera í þessu starfi með tilliti til frídaga og hef ég notið þess að vera heima núna á milli hátíða með dóttur minni. Það eru sko frídagar sem ber að meta og þakka. Ekki eru allir sem geta þetta.

Litla heimasætan fór á leikskóla á sama tíma og ég byrjaði í mínum skóla en henni hefur bara gengið mjög vel þarna. Hún er dugleg að leika sér, borða og sofa (það tók reyndar smá tíma fyrst). Húsbóndinn skipti líka um starfsvettvang og líkar mjög vel. Þannig að þetta hefur svo sannarlega verið ár breytinga í lífi okkar.

Ég varð reyndar fyrir því fyrr á árinu að þurfa að fara í smá aðgerð og þurfti ég að taka það rólega næstu vikur á eftir. Þá kom nú til kasta ömmunnar og var bara yndislegt að hún gat verið hér hjá okkur því að ég mátti ekki halda á heimasætunni (þó ég þætti reyndar stundum óþekk hvað það varðaði ) En þegar svona stendur á er maður ótrúlega þakklátur því fólki sem stendur manni næst, sem getur aðstoðað. Já, báðar ömmurnar og afinn hafa verið aldeilis frábær og til staðar fyrir okkur á þessu fyrsta ári heimasætunnar með okkur. Yndisleg öll sömul

Nú, í rauninni er þetta svona það helsta sem á daga mína hefur drifið. Ég geri mér alveg grein fyrir því að samskipti við vini minnkuðu eitthvað þetta árið þar sem maður setti í forgang umönnunn á barninu og bara aðlögun á nýju lífi. Ég held að ég sé ekki alveg komin út af sakramenntinu hjá góðum vinum og vona að ég geti bætt mig á komandi ári í að hitta og hafa samskipti við ykkur kæru vinkonur (sem þetta lesið ).

Ég veit ekki hversu dugleg ég verð að skrifa hér inni á komandi ári þar sem ég reyni frekar að halda úti skrifum hjá litlu dömunni. En ... maður veit aldrei...

Þið sem hafið lesið þetta pár hjá mér undanfarið - takk fyrir það, alltaf gaman líka að sjá hverjir hafa kíkt við - þannig að kvittið nú endilega líka

Gleðilegt nýtt ár - takk fyrir það gamla. Megi komandi ár verða öllum gott og gæfuríkt.

Bestu kveðjur - Kitta

Hvað skal segja eftir margra mánaða fjarveru úr þessu bloggi?? Einhverjir kíkja inn en sakna mín samt ekkert voðalega sýnist mér - því ekkert er kvittað   Það er bara allt gott að frétta af mér og mínum - sumarið þaut áfram og fyrr en varði var ég byrjuð að vinna og barnið byrjað á leikskóla   Ég hef samt haft ótrúlega gaman af minni vinnu - nýr starfsvettvangur og bara í rauninni eins og ég sé að byrja í skóla á ný. Það er svo ótrúlega margt að læra, ég hef rekið mig á - já, nokkrum sinnum en ég held ég hafi lært heilmikið á því

Fjölskyldulífið hefur algjörlega verið í fyrirrúmi sl. mánuði. Ég hef ekkert sinnt björgunarsveitinni minni  - enda telst ég ekki lengur sem virkur félagi í útköllum oþh Ég hef ekki haft orku í að sinna smá viðvikum að kvöldi til né bara nokkru. Ég m.a.s. gaf ekki kost á mér í skyndihjálpinni þetta árið. Reyndar var fyrirvarinn um að vera með þá helgina frekar lítill en það er bara ekki alltaf auðvelt að fá pössun f. dömuna þegar bóndinn er að vinna alltaf á laugardögum.

Svo hefur hún bara verið með kvef meira og minna sl. 4-6 vikur og er ekki ennþá séð fyrir endann á því Þannig að lífið í dag er fjölskyldan 99% Jú, ég er ekki algjörlega búin að loka fyrir vinkonu samskipti þó að ég sé kanski ekki sú duglegasta að hafa samband eða gera mikið. Ég vona að ég sé nú ekki algjörlega afskrifuð í vinaheiminum

Ég stefni á bústaðaferð með saumaklúbbnum eftir 2 vikur og verður það í fyrsta skiptið sem ég fer að heiman yfir nótt án barnsins. Ji... það á eftir að verða skrýtið í meira lagi en ég held bara að við höfum báðar gott af því Hún er yndisleg með pabba sínum og þau eiga bara eftir að hafa það mjög notalegt tvö saman.

Já, þetta er nú það helsta sem á daga mína og minna hefur drifið sl. mánuði. Ég veit svo sem ekki hversu virk ég á eftir að verða hér en ... reyni að koma inn öðru hvoru

Læt þetta duga að sinni - bestu kv. Frú Kitta kennari

Ég held að það sé bara í hinu mannlega eðli að fólk þurfi að koma á framfæri sínum reynslusögum af þeim málefnum sem eru á borðinu hverju sinni. Ég veit að ég geri það svo sannarlega líka og finnst yfirleitt gott að létta á mér og vona þá í leiðinni að mín reynsla hafi orðið einhverjum að liði En... stundum sækir sú hugsun á mig að þeir sem eru að hlusta á reynslusögurnar eru kanski ekki alltaf tilbúnir að taka við þeim þó þeiri vissulega hlusti og taki þátt í samræðum um málefnið. Reynslusögur eru yfirleitt sagðar af góðum hug og meiningu en maður veit samt ekki alltaf hvort að viðkomandi er í rauninni tilbúinn að meðtaka þær. Þá má kanski segja sem svo að þar sem maður les nú ekki hugsanir annarra þá viti maður nú ekki alltaf hvort að illa stendur á eður ei Ef maður þekkir viðkomandi nokkuð vel þá ætti maður samt að vita (þó ekki alveg hægt að alhæfa) að hann/hún sé búið að líða illa vegna málefninsins sl.daga eða svo og þá þyrfti maður að reyna að gæta þess sem sagt er.

Þekktustu reynslusögur sem ég hef heyrt og talað sjálf um eru m.a. barneignir, samskipti kynjana, ófrjósemi, ættleiðingar, fósturlát, fóstureyðingar,fæðingarsögur, heimilishald, framhjáhald o.fl. í þeim dúr. Í þessum umræðum sem ég vísa til hafa allir haft á þessum málefnum skoðanir og oftar en einu sinni komið sinni reynslu á framfæri. Það er t.d. mjög algengt að ófrískar konur (komnar mislangt á leið) fái sinni skerf og rúmlega það af fæðingarsögum (sem bæði hafa gengið vel og illa). Í hita umræðna sem eru jú bara af góðri meiningu og hug til þeirrar sem er ófrísk og á þetta allt í vændum, er held ég ekki alltaf hugsað út í að viðkomandi hafi yfir höfuð áhuga á að heyra þetta allt en vill ekki vera leiðinleg og stöðva umræðuna. Eins á þetta við um málefni varðandi ófrjósemi, þar þekkja allir einhvern sem hefur verið svona og svona lengi í ferlinu og tekist á endanum (nú eða ekki) að eignast langþráð barn. Það er heldur ekki gefið að sá aðili sem er sjálfur í þessu ferli hressist eitthvað við þessar sögur

Afhverju er ég að velta þessu fyrir mér? Jú, það er bara af því að maður er yfirleitt vitur eftir á og fer að hugsa út í hvort að maður hafi sært einhvern með orðum sínum eða að maður er sár og leiður eftir umræður sem ollu því að þær rifjuðu upp erfitt tímabil hjá manni sjálfum En eins og ég sagði áðan þá les maður ekki hugsanir annara né þeir manns eigin - þannig að maður verður bara að harka sig í að stöðva þær umræður eða koma sér út úr þeim ef maður treystir sér ekki að taka þátt í þeim. En það er samt alls ekki auðvelt

Einnig finnst mér oft bera á því líka þegar fólk er að tala saman og annar aðilinn er í rauninni bara að segja frá einhverju og alls ekki að biðja um skoðun hins aðilans, heldur bara að fá að tjá sig um málefnið, en þá er oft sagt: mín skoðun er sú..., þegar ég ...., ég þekki mann/konu..., það eru öll börn svona..., allir gera þetta.... og svona mætti lengi telja. Þetta finnst mér soldið pirrandi - að geta ekki sagt frá einhverju sem er að gerast í lífi sínu án þess að fá alltaf svona athugasemdir strax á eftir, að fá bara ekki að njóta þess að segja frá. Ég hef verið soldið meðvituð um þetta undanfarið og reyni að passa mig sjálf þegar verið er að segja mér frá - því að það er þá ekki í rauninni verið að biðja um mína skoðun á málinu heldur bara verið að létta á sér.

Frúin segir: reyna að hlusta meira - ekki alltaf að tala

Þetta eru spakmæli sem heyrst hafa lengi lengi - ég man samt ekki var þetta kom fyrst fram. Þetta er mér oft mjög hugleikið við lestur bóka. Málið er að ég les frekar hratt og hef alltaf gert stundum hefur mér verið strítt á því og eiginlega borið á mig að ég lesi bara ekki bækurnar - en það er bara ekki satt. En... ég get þó alveg viðurkennt að ég á það til að kíkja á síðustu blaðsíðu sumra bóka til að vita hvernig sagan endar Af hverju geri ég það? Sko... sumar bækur bara kalla á að það sé gert, þá get ég lesið restina af bókinn með ákveðinni spennu (þó) en samt með þeirri fullvissu að vel fari Reyndar er það ekki alltaf gefið að söguþráðurinn endi vel því að oft er manni vissulega komið á óvart og stundum sú persóna sem búið var að byggja upp sem traustur og góður einstaklingur en er svo bara algjör haugur Þannig að maður verður nú að vita stundum hvað er í gangi

Svo á þetta máltæki eða þessi setning líka vel við mig hvað varðar annað. Ég á það stundum til að vilja vita - nokkuð bókstaflega - hvernig eitt og annað endar hjá mér sem er í gangi hverju sinni. Ég legg oft mikið á mig og fer á heljarinnar hugarflug til að velta mögulegum endalokum tiltekins máls Stundum gengur þetta upp en oftar en ekki er ekki hægt að vita endirinn. Maður verður bara að láta sig hafa að fara í gegnum þann feril sem er í gangi hverju sinni og reyna að láta hverjum degi nægja sína þjáningu (þvílík speki ) Ég sá það líka fljótlega eftir að heimasætan kom á heimilið að það er enginn dagur eins - þó að vissulega sé svipuð rútína í gangi daglega og með lítið barn eins og hana, sem er ekki einu sinni farin að tala, þá er bara ekki hægt að búast við því að vita nákvæmlega hvernig allt fer. Ég get þó gegnið að því vísu að við vöknum og sofnum pr. dag þó að tímasetningar séu ekki alltaf þær sömu.

Er slæmt að vilja vita hver endirinn er? Svo má líka spyrja - er maður eitthvað betur settur með því að vita endirinn? Ég er hreinlega ekki viss en veit þó að ég kem alltaf til með að kíkja öðru hvoru á síðustu blaðsíðu bókar sem ég les - þegar mér finnst efnið kalla þannig á mig ég held ég eigi ekki eftir að breytast hvað það varðar. Ég er kanski frekar tilbúin að reyna að slaka á og láta hverjum degi nægja sína þjáningu (eins og þar stendur). Lífið er bara svo margbreytilegt og oft óútreiknanlegt og því er bara ekki alltaf hægt eða bara gott að vita hvar punkturinn verður settur.

Frúin segir: Já, láta skal hverjum degi nægja þjáningu sína

Enn eru að koma mánaðarmót og tíminn endalaust þýtur áfram. Seinast var ég að vandræðast mikið yfir minni heilsu en var og er samt mjög þakklát fyrir að staðan er nú ekki verri en hún er því að vissulega gætu hlutirnir verið verri Reyndar lagðist öll fjölskyldan í bólið með leiðinda kvefpestir en það er svo sem allt á uppleið líka. Heimasætan er reyndar enn með hósta, þvöl og slöpp en tekur samt syrpur og er sko sjálfri sér lík

Loksins held ég að hægt sé að segja að vorið og jafnvel sumarið sé komið - er það ekki annars? Ég fór í göngutúr í morgun og var það bara yndislegt, gaman að sjá fuglana á andapollinum en ekki gat ég séð neina unga ennþá - en þeir hljóta nú að fara að koma.

Ég var komin á skrið í sundinu  - en þó bara á bringusundinu þegar fj. ökklinn fór að trufla mig enn og aftur. Ég komst til læknis í fyrradag og hann mælti ekki með því að ég synti bringusundið sem er það eina sem ég kann almennilega það er svo mikið álag á fótinn. Frekar vill hann að ég labbi eða hjóli og er því kominn tími til að fara að athuga hjólið og gera það klárt - mér finnst reyndar mjög gaman að hjóla og fer því að huga að þessari yfirferð við fyrsta tækifæri.

Nú - annað er svo sem bara við það sama. Dagarnir eins og hver annar, vaknað snemma og sofnað seint en það er bara af leti sem maður fer ekki fyrr að sofa. En lífið er samt ekkert nema ljúft og það er ekki yfir neinu að kvarta - og þannig vill maður helst hafa það

Frúin segir: Gleðilegt sumar

Þetta orð er mikið búið að vera í huga mér undanfarna daga. Það er helst vegna þess að fyrir lá að ég þyrfti í smá aðgerð sem var framkvæmd í gær og gekk bara vel - held ég að megi segja. Veit þó nánar um það eftir nokkrar vikur. Nokkrum dögum fyrir þessa aðgerð þurfti ég að fara í svokallaða innskráningu á deildina þar sem aðgerðin fór fram. Ég þurfti að svara alveg ótrúlega mörgum spurningum um mitt heilsufar og mundi ég alveg aftur til 1978 eftir tilfellum sem var ágæt að komu fram. Ég hef reyndar nokkrum sinnum farið í gegnum svona innskráningar og svarað spurningum sem þessum Þá hef ég alltaf staldrað við og hugsað um mína heilsu sögu gegnum árin. Ji - ekki ætla ég þó að fara að telja upp allt sem ég hef farið í, aðgerðir o.þ.h. Sko, mér finnst ég vera hraust en við það að rifja upp allt sem upp hefur komið svona læknalegt þá fílaði ég mig alls ekki hrausta Mér fannst eiginlega ömurlegt að muna eftir einu og öðru sem ég var í rauninni búin að gleyma eða að bara lifa með því og því tel ég það ekki með eins og t.d. allt mig magastand

Nema... þegar ég var búin að svekkjast yfir þessu í smá tíma (því að maður verður að hreinsa pirringinn út úr kerfinu - ekki gott að safna slíku saman og enda með leiðinda pirringastöppu) þá hugsaði ég að víst má ég þakka fyrir að hafa þó ekki lent í erfiðum sjúkdómum, farið verr úr bílslysinu um árið og getað öllu jafna gert það sem ég vil og þarf að gera. Fyrir það á maður að þakka og vissulega er ég þakklát

Það er bara alltaf þannig að þegar kemur upp eitthvað sem setur smá strik í reikninginn - eins og þessi aðgerð, þá er maður fljótur að týna til það sem er neikvæð upplifun og einmitt fíla sig bara síveikan sjúkling með þessa sjúkrasögu (sem ég er þó með á bakinu). Þá þarf bara að taka sér tak, stoppa þessar hugsanir af og reyna af fremsta megni vera jákvæður og vona bara það besta Ein góð vinkona mín til margra ára hefur kennt mér svo margt í þessu sambandi. Hún hefur farið í gegnum erfið veikindi sem vissulega hafa dregið hana niður og reynst henni erfið. Hún hefur þó einstakt lag á að sjá hlutina í fyndnu og léttu ljósi, getur auðveldlega gert grín að sjálfri sér og á því gengur hún. Einnig sagði hún mér að hún "kastaði oft fram tenginum" þ.e. hún setur fram hlutina eins og þeir eru og eins og hún vill vinna úr þeim og ef hún er ekki ánægð með framsetninguna "kastar hún teningungum" á nýjan leik. Mér finnst þetta góð aðferð til að festast ekki bara í þessu neikvæða. Við hittumst nýverið á kaffihúsi og gátum spjallað að venju um daginn og veginn. Mér leið vel eftir þann fund og hlakka alltaf til að hitta hana aftur

Heilsan er það sem maður þarf að hugsa vel um, bæði andlega og líkamlega heilsu. Það skiptir máli hvað maður borðar, hvernig maður hreyfir sig og hvað maður hugsar. Það er í rauninni það sem er mikilvægast. Hugurinn getur auðveldlega farið með mann í þvílíkar villur og vitleysu, það er auðvelt að festast í slíku og ég hef reynt það áður. Núna er ég orðin mun meðvitaðri um hvað svona hugarflug getur gert manni og ég get fljótar skipt um gír

Frúin segir: aldrei skal maður vanþakka það sem maður hefur, hugsa vel um sig og sína og ekki gleyma því að hlutirnir gætu sjálfsagt verið miklu verri en þeir eru í rauninni

Tíminn líður bara endalaust áfram - á morgun byrja nýr mánuður (eina ferðina enn) og er það dagurinn þegar leyfilegt er að plata fólk villt og galið

Sundið heldur áfram að bæta, hressa og kæta þó ég nái nú ekki alltaf að fara eins oft og ég vildi en gott er það þó

Heimasætan heldur okkur hjónum við efnið eins og lesa má á síðunni hennar og á hverjum degi upplfir maður eitthvað nýtt, kynnist meira og meira sjálfum sér (hélt ég þó að mín sjálfsskoðun væri fullnumin) en það er endalaust hægt að læra

Vor í lofti - ég segi þetta á hverju ári á þessum tíma árs en það er sennilega bara af því að ég óska þess svo heitt. Páskarnir eru þó fyrstir í röðinni áður en að hinn hefðbundni fyrsti dagur sumars birtist á dagatalinu Við höfum aðeins svindlað hjónin og bragðað á páskaeggjum (roðn) æi - stundum er bara nauðsynlegt að svindla smá Heimasætan fær páskaegg nr. 2 og kalla ég það gott ef hún gerir meira en að smakka rétt - því að hún er bara ekki fyrir sætindin enn sem komið er og ekki ætla ég að ota því að henni. Það kemur víst alveg nógu fljótt

Ég fíla ennþá ekki keilulaga formið en það er ákveðin ástæða fyrir því - ég reyni þó að líta björtum augum á það sem koma skal - ekkert annað í boði, takk fyrir

Frúin segir: gleðilega komandi daga - nær og fjær  

er fjallið Keilir á suðurnesjum Í þrígang fór ég samt þangað upp, ferðirnar þó alls ekki vonlausar þar sem félagsskapurinn var góður. En í augnablikinu fer þetta form frekar mikið í taugarnar á mér og hana nú

 Frúin segir: má ég þá bara ekki biðja um eitthvað annað

Ja hérna hér - ég sé að margir kíkja hér inn - vissi ekki að mín væri saknað úr pistlaheimum en ég bara kemst ekki yfir að skrifa á tvær síður. Finnst svo svaka gaman að skrifa um hana dóttur mína - en það er samt líka til þess gert að halda utan um það sem hún er að brasa daglega og hluti sem snúa að henni og gott er að muna

En fyrst ég er að setja hér inn smá á annað borð þá er bara allt gott að frétta af mér og mínum hið daglega líf er bara svona nokkuð í þeirri rútínu sem hæfir með næstum því 19. mán. gamalt barn á heimilinu Allt snýst þetta um blessað barnið og annað færist til hliðar, þannig er þetta bara. Ég nýti samt ágætlega auðar stundir fyrir mig og er farin að synda af krafti 2-3 í viku og helst oftar ef ég kemst Mér líkar það stór vel. Einnig er ég voða hamingjusöm yfir því að ég hef misst nokkur kílóin án teljandi fyrirhafnar og er farin að nota föt aftur sem ég fjárfesti í fyrir nokkrum árum en fóru í bið þegar minnkaði fatastrengurinn Ég ætla að gera allt sem hægt er svo að ekki fari í sama horf - þó var ekki um stóra aukningu á mér að ræða, ég er bara mun passlegri svona eins og ég er - allavega að mínu mati

Allavega - hér fyrir sunnan var vor í lofti þó að það sé skítaveður á vestfjörðum og norðurlandi. Við mæðgur nutum þess í botn að vera úti í dag og hlökkum við mikið til þegar hægt verður að leggja kuldagallanum

Ég hef velt því fyrir mér að skipta um bloggstað - eina ferðina enn - en þar sem ég hef nú varla tíma f. þetta að sinni, fresta ég því líklega eitthvað óákveðið

Takk þið sem kíkjið hér við - en ég sakna þess alltaf að sjá ekki kvitt. Sko, ég er ekki með kvitt maníu þó ég nefni þetta við og við, það er bara gaman að sjá hverjir eru að hugsa til manns

Frúin segir: lífið er ljúft

Hér hefur ekki gefist tækifæri til skrifa fyrr - nokkrar tilraunir hafa verið gerðar en þá heyrist oft og iðulega í þriðja heimilismanninum - eða konunni - eða bara litlu skottunni okkar - hehe Við erum sem sagt komin heim og rúmur mánuður síðan. Margt hefur á dagana drifið og eiginlega verður bara ekki farið í að skrifa það allt hér því að það er gert á annari heimasíðu

Veit svo sem ekki hvað meira ætti að skrást hér inn svona snemma dags, þannig að ég læt þetta bara duga að sinni

Reyni að skrifa meira síðar

Frúin segir: gott að vera heima og njóta þess að vera með litlu skottunni

Það er búið að pakka niður - svona næstum því,  Við erum tilbúin að fara og þótt fyrr hefði verið

Sennilega verður ekki skrifað meira hér fyrr en á nýju ári - það verður nóg að skrifa á heimasíðu frk. Elísabetar Xiang þið sem eruð ekki með aðgang að síðunni en viljið kíkja, sendið mér bara línu í gestabókina hér og ég svara ykkur.

Bestu jólakveðjur - þar til á nýju ári 

Frúin segir: nýr og spennandi kafli framundan

Eins og mörgum konum og mönnum finnst mér voða gaman að punta mig og skreyta - jafnvel þó að tilefnið sé ekkert sérstakt Já, það var nefnilega þannig í denn að maður fór í sín sunnudagaföt og svo voru það hversdagsfötin - ekki mikið þar á milli. Þetta hefur breyst mjög mikið, sérstaklega eftir að maður fór nú að vinna fyrir sér og kaupa sjálf fötin og tilheyrandi fylgihluti. Ég elska að vera með eyrnalokka, hálsmen, armbönd og núna nýverið að vera með hringa en það reyndist mér ekki auðvelt fyrr en ég setti upp trúlofunar/giftingarhringinn, sá hringur passaði einstaklega vel á mig  

Þó er það eitt sem mér gengur illa að eiga við en það er naglalakk Ég er óttalega klaufsk við að setja þetta á mig - er sennilega of óþolinmóð við að bíða eftir að þetta þorni (svo ég geti sett á umferð nr. 2) Já - svo voru nú neglurnar mínar ekki upp á margar fiska hér áður fyrr en með vaxandi þroska og góðum aldri fór það nú batnandi og ég get oftar en ekki státað af bara hinum þokkalegustu nöglum

Nema ... eitt af því sem ég fékk í afmælisgjöf um daginn var naglalakk og liturinn var þessi flotti bleiki litur sem á nú aldeilis við mig. Neglurnar voru og eru bara virkilega flottar og tilvaldar að setja svona lit á. Ég prófaði nýja litinn í gærkveldi og mér fannst það koma svaka vel út - en Adam var ekki lengi í paradís Ekki veit ég hvað gerðist nema að það sástur rispur og krumpur á nokkrum nöglum   Ég reyndi þó í dag að laga stöðuna og setti aðra umferð yfir - það tókst þokkalega ... þar til ég rak mig í og t.d. þumalnöglin á vinstri fingri er bara í "messi" eins og sagt er Þannig að ég þarf að hreinsa þetta af mér og íhuga hvort ég eigi að gera þetta aftur fljótlega Mér finnst þetta mjög svekkjandi, sérstaklega þar sem ég hef séð neglur vinkvenna minna og þær neglur eru glansandi, sléttar og flottar - næstum hægt að spegla sig í þeim. En mínar verða bara mattar og svona "fjarska fallegar"

Allavega - ég ætla samt ekki að gefast alveg upp á þessu, heldur prófa þetta svona með einhverju millibili, ef að þetta dugar í ca. tvo sólarhringa í einu, svo að þokkalegt sé, þá er sennilega ekki hægt að fara fram á meira - allavega ekki í mínu tilfelli En ég væri samt alveg til í að fá að heyra hvernig öðrum konum tekst að gera þetta skammlaust og endingargott ... Koma svo

Frúin segir: naglalakk er bara ekki mín deild

Þetta var einn yndislegasti afmælisdagur sem ég hef átt og hafa þeir þó allir verið bara mjög góðir í alla staði Hann byrjaði með góðum pakka frá bóndanum - sem var prentari/skannari og ljósritunarvél - ég var nú búin að sjá þetta og setti efst á óskalistann og þessi elska gaf mér það sem ég vildi.

Svo fór ég í Mecca Spa. Ég átti ónotað gjafakort frá því í sumar og ekki vildi ég að það rynni út - þannig að tilvalið var að nota það á afmælisdeginum Einnig var ég búin að panta mér svona heilnudd. Fyrst fór ég í heita pottinn sem var ósköp notalegt svona í morgunsárið. Þá var kallað á mig í heilnuddið og mikið svakalega var það gott. Konan sem nuddaði var einstaklega fær í þessu - algjör fagmanneskja. Þegar því var lokið tók við sem heitir andlitsbað með peeling - og það var ekki síðra 90 mínútur af algjöru andlitsdekri, nudd, plokk, maski, gufa .... mér leið eins og einhverri stjörnu sem er að fá algjörlega fyrsta flokks meðferð - því að þetta var ekkert annað en það mæli sko með þessu

Því næst hófst undirbúningu fyrir afmæliskaffið sem var hér seinnipartinn og er bara rétt nýlokið. Bóndinn var því miður að vinna en ég ákvað samt að halda þetta. Það komu hingað fullt af góðum gestum, vinum og ættingjum og var það bara yndislegt í alla staði. Mamma var svo eftir og hjálpaði mér við frágang (ekki í fyrsta skiptið )

Svona góður dagur er ómetanlegur í faðmi vina og vandamanna - takk allir kærlega fyrir komuna og fyrir mig

Frúin segir: já, það er gott að vera í góðum hópi á góðum degi